Chłopski Skarga

Kolejne lata to rozwój kariery politycznej w Galicji oraz po 1918 roku w polskim Sejmie. To również ćwierć wieku funkcji wójta w rodzinnym Gręboszowie koło Dąbrowy Tarnowskiej, gdzie Bojko między innymi dbał o rozwój szkolnictwa, założył kółko rolnicze, zwalczał pijaństwo i dbał o tradycje patriotyczne. 

Obdarzony wielką charyzmą Jakub Bojko miał znakomity kontakt ze społecznością wiejską i cieszył się autorytetem. Był również uważnym obserwatorem rzeczywistości i potrafił stawiać celne diagnozy. W filmie słyszymy między innymi taką jego wypowiedź: „Chłopi, oprócz swej własnej, mają jeszcze drugą duszę. To dusza Pani Pańszczyzny, która zabiła w chłopu człowieka. Wyznaje, że i jego samego ta druga dusza do końca nie opuściła, nie jest łatwo pozbyć się tej bestii”. Władysław Orkan napisał o nim: „Ile razy czytałem jakiś artykuł Bojki, zawsze miałem wrażenie, że słyszę głos któregoś ze szlacheckich pisarzy polskich z XVI wieku, nawołujących do poprawy Rzeczypospolitej. Nazwałbym go chłopskim Skargą”. 

O dokonaniach Jakuba Bojki opowiadają: prof. Romuald Turkowski, prof. Franciszek Ziejka, dr Janusz Gmitruk, prof. Stefan Pastuszka, w scenach fabularyzowanych w rolę Jakuba Bojki wcielił się Kazimierz Kaczor, a zdjęcia realizowano między innymi w skansenie w Sanoku.