Złoty pociąg

Reżyseria

Bohdan Poręba

Scenariusz

Ioan Grigorescu

Zdjęcia

Marian Stanciu, Nicolae Girardi

Scenografia

Jarosław Świtoniak, Victor Tapu

Muzyka

Cornelia Tautu

Rok produkcji

1986

Obsada

Mitica Popescu, Wacław Ulewicz, Ewa Kuklińska, Gheorghe Zaliwski, Jerzy Molga, Jolanta Grusznic

Produkcja

Polska, Rumunia

Czas trwania

146 min.

Producent

Zespół Filmowy Profil/Romania FIlm (Bukareszt)

Miejsca

Sanok

Lokacje

Sektor pogórzański wschodni – skansen w Sanoku,Dworek Stupnickich – skansen w Sanoku,Serpentyny w okolicach Wujskiego,Stacja PKP Lesko Łukawica

Kategoria

Sensacyjny

Polsko-rumuńska koprodukcja w reżyserii Bohdana Poręby, nawiązująca w konwencji opowieści sensacyjnej do ewakuacji zapasów złota Narodowego Banku Polskiego we wrześniu 1939 roku.

W pierwszych dniach II wojny światowej na najwyższych szczeblach państwowych zapada decyzja o transporcie rezerw złota o wartości prawie 90 mln ze skarbca w Warszawie do zachodniej Europy. W planowanym transporcie najważniejsze jest dotarcie do Rumunii, a w akcję zaangażowana jest grupa wojskowych i cywili, zmuszona stawić czoła niemieckiej tajnej agentce oraz dywersantom. Dla powodzenia akcji ogromne znaczenie ma również nastawienie rumuńskich władz, które muszą brać pod uwagę zagrożenie ze strony niemieckiego przywódcy Adolfa Hitlera.

Zobacz na mapie

Sektor pogórzański wschodni – skansen w Sanoku

Bardzo króciutka scena przejazdu przez bliżej nieokreśloną wioskę, na trasie z Warszawy do Rumunii, gdzieś w okolicy Łucka (dzisiejsza Ukraina). Kolumna samochodów ciężarowych przewożących polskie złoto z Narodowego Banku Polskiego porusza się utwardzoną gruntową drogą, mijając tradycyjne wiejskie chałupy i zapracowanych chłopów. Obiekty, które pojawiają się w tej scenie, już nie istnieją – zostały zniszczone w pożarze w lipcu 1994 roku, nagranie ma więc wartość dokumentalną.

Dworek Stupnickich – skansen w Sanoku

Powstała tu scena przedstawiająca jeden z przystanków na trasie konwoju. Gdy zapada już zmierzch, ekipa przyjeżdża na miejsce noclegu i odbywa się meldunek na temat stanu transportu. Słyszymy słowa: „ilość skrzynek zgodna ze spisem, plomby w nienaruszonym stanie”. Pada tu również kwestia o wysyłaniu członków ekipy konwojującej polskie złoto na pewną śmierć. Baczne oko wypatrzy tu wejście do skansenu i dworek z Sanoka.

Serpentyny w okolicach Wujskiego

Po górskich serpentynach pieszo przemieszczają się uchodźcy, widzimy tu też żołnierzy na koniach i nieliczne samochody. W tym tłumie dochodzi do spotkania dyrektora Narodowego Banku Polskiego Kowalskiego z jego córką Basią, eskortowaną przez jednego z oficerów.

Stacja PKP Lesko Łukawica

Stacja Lesko Łukawica zagrała dworzec i perony zlokalizowane w miejscowości Śniatyń, położonej przy polsko-rumuńskiej granicy. To przejście znaczące w transporcie polskiego złota, bo od tej pory jego zabezpieczenie zależy od decyzji władz rumuńskich. Mimo świadomości, że „Hitler ma długie ręce”, premier Calinescu podejmuje decyzję o udzieleniu Polakom pomocy. Na stacji dochodzi do próby dywersji, ale Polacy wychodzą z niej zwycięsko.